Skip to main content

Анонимщики — против Саддама


Накануне войны, 19 марта, Госдепартамент Соединенных Штатов Америки огласил список из 30 стран, поддерживающих военную акцию в Ираке. В этот список вошли Албания, Афганистан, Австралия, Азербайджан, Колумбия, Чехия, Дания, Сальвадор, Эритрея, Эстония, Эфиопия, Грузия, Венгрия, Исландия, Италия, Япония, Латвия, Литва, Македония, Нидерланды, Никарагуа, Филиппины, Польша, Румыния, Словакия, Южная Корея, Испания, Турция, Британия и Узбекистан.

Эти страны были обозначены Госдепартаментом как "коалиция готовности" (coalition of the willing). Но слово willing имеет несколько значений, в том числе — исполнительный, старательный, усердный, охотно делающий что-либо.

Пожалуй, для многих стран из данного списка эти варианты перевода — более подходящие. Если некоторые из них усердны, исполнительны и старательны в своей проамериканской позиции, то другие охотно идут на подобный шаг ради своих близко или далеко идущих целей, пытаясь получить максимальные дивиденды в сложившейся военной ситуации.

Взглянем, например, на членов СНГ, поддержавших военные действия против Ирака. Азербайджан, как всегда, принял не только проамериканскую, но и протурецкую позицию. В то же время, Гейдар Алиев этим шагом упрочивает свои позиции накануне важных внутриполитических событий. Как известно, осенью в Азербайджане пройдут президентские выборы, в связи с которыми как в самой стране, так и за ее пределами уже звучат опасения и прогнозы относительно возможной фальсификации их результатов.

Международные правозащитные организации давно выражают своё беспокойство в связи с масштабным подавлением инакомыслия в стране. Дабы не оказаться в положении армянского коллеги Роберта Кочаряна, который попал под огонь американской критики сразу же после недавнего повторного избрания, Алиев охотно выразил поддержку Вашингтону, после чего, по логике ответной любезности, США предпочтут не заметить очевидных нарушений в ходе выборов.

Еще один американский союзник — Грузия, внешнеполитические шаги которой уже давно имеют стойкую антироссийскую направленность, и в данном случае оказалась неоригинальной. Более того, здесь даже идут разговоры об отправке грузинских коммандос, не снискавших воинской славы в Панкиси, в район Персидского залива для участия в военных действиях против Ирака. Однако и тут Шеварднадзе, которого Совет Европы всё яростнее критикует за откат от демократии (и даже звучат предложения об исключении Грузии из этой организации), своей поддержкой США в первую очередь решает свои сугубо личные политические проблемы.
Но самым поразительным во всей этой ситуации оказалось наличие дополнительного перечня американских союзников — еще из 15 стран, которые, по словам Госдепартамента США, пожелали остаться анонимными. Такого рода участия в военных действиях или политических коалициях история еще не знала.

Интересно, знают ли граждане этих "анонимно участвующих в конфликте" стран о действиях своих правительств, знают ли они причины их анонимного усердия и исполнительности? Узнаем ли мы когда-нибудь, что это были за страны, и в чем была причина их "скромности"? И как вся эта история сочетается с красивыми словами о "коалиции демократических государств", часть из которых попросту скрыла от собственных граждан свое решение по главной проблеме — войны и мира?

Вопросов много, но уже ясно, что в мире действительно появилась новая политическая сила. Были анонимные доносчики, анонимные алкоголики… Теперь появились "анонимные демократии", анонимно поддерживающие вполне явную войну.
Самвел Мартиросян, Ереван
Подробнее:http://www.rosbalt.ru/main/2003/03/20/89899.html


Comments

Popular posts from this blog

Ով կարո՞ղ է ձեզ գաղտնալսել եւ ինչ անել

Գաղտնալսման թեման Հայաստանում շատ
ակտուալ է․ երբ գաղտնալսում են հենց
գլխավոր գաղտնալսողին, պարզ է, որ առնվազն տեսականորեն վտանգը այդքան էլ
տեսական չէ։ Իսկ եթե գործ ունես լրագրողական գործունեության հետ, ապա հասկանալի է,
որ կարող ես լինել ավելի հավանական թիրախ, քան հասարակ քաղաքացին։ Եվ որպես
լրագրող ունես տեղեկատվութունը պաշտպանելու խնդիր։ Չնայած, սա վերաբերում է
բոլորիս։

Ո՞վ կարող է գաղտնալսել


Որ մարմինները, ընդհանրապես, իրավունք ունեն իրականացնել ՀՀ֊ում
օպերատիվ-հետախուզական գործունեությունմ, որի մի մասը հենց կազմում է գաղտնալսումը։

Ըստ Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին ՀՀ օրենքի 8֊րդ հոդվածի․

Օրենքով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում լայն իմաստով
օպերատիվ-հետախուզական գործունեություն իրականացնելու իրավունք ունեն` 1) ոստիկանությունը. 1.1) ռազմական ոստիկանությունը. 2) ազգային անվտանգության մարմինները. 3) հարկային մարմինները. 4) մաքսային մարմինները` մաքսանենգության և այլ հանցագործությունների խափանման ու
բացահայտման նպատակով. 5) քրեակատարողական ծառայությունը` միայն քրեա…

Հաքերները ուղարկում են խայտառակող տեսանյութ հրապարակելու սպառնալիքներ

Այսօր բազմաթիվ մարդիկ ստանում են նամակներ, ուր իրենց սպառնում են հաքերները եւ գումար պահանջում։ (նամակի մոտավոր տեսքը ստորեւ)։ Ի՞նչ են ուզում հաքերները։ Էլեկտրոնային նամակում գրված է, որ իրենք գիտեն ձեր էլեկտրոնային փոստի գաղտնաբառը։ Եվ, հաճախ, իսկապես գրում են գաղտնաբառը, սովորաբար, արդեն հինը, որը մարդ փոխել է, բայց իսկականն է։ Հետո սպառնում են, որ, իմանալով գաղտնաբառը, իրենք կարողացել են ներխուժել համակարգի կամ էլեկտրոնային փոստ, վիրուս տեղադրել սարքում եւ գաղտնի տեսագրել մարդուն։ Ու հիմա սպառնում են ինչ-որ խայտառակող տեսանյութ հրապարակել, եթե մարդ գումար չվճարի։ Ավելին, հաճախ հենց ձեր էլեկտրոնային փոստի հասցեից է գալիս ձեզ նամակը։

Իրականում սա խաբեություն է։ Հունվարի կեսերին ինտերնետում հայտնվեց մի մեծ, միլիարդանոց էլեկտրոնային փոստերի եւ դրանց գաղտնաբառերի արխիվ։Դա տարբեր տեղերից տարբեր ժամանակներին գողացած տվյալներ էին։ Հիմա կիբերհանցագործները այդ արխիվի ցուցակով բոլորին ուղարկում են նման նամակ՝ հույս ունենալով, որ մարդու վրա կազդի այն, որ իսկական գաղտնաբառն է տեսնում, կվախենա …

Ինչու է պետք անպայման գնալ ընտրությունների․ թվերն են խոսում։

ՀԻմա մի քանի կարեւոր բան, թե ինչու պետք է պարտադիր գնալ ընտրությունների։ Եվ կապ չունի, թե ում եք ընտրելու։

Սոցհացրցումները բավականին վատ ազդեցություն ունեն հայաստանյան հասարակության վրա։  Մի մասը պրոֆեսիոնալ չեն։ Մյուսները՝ մի շարք հանգամանքներ հաշվի չեն առնում։ Օրինակ, ռեյթինգային թեկնածուները հեղինակությունը տվյալ հատվածներում, ինչը կարող է բավականին հետաքրքիր փոփոխություններ մտցնի թվերի մեջ։ Իսկ կարեւորը․ շատ մարդկանց հիասթափեցնում են եւ ստիպում մնալ տանը կամ ձայնը տալ ոչ նրան, ում մարդը կցանցկանար։ Քանի որ, բնականաբար, մարդ ուզում է իր ձայնը տված լինի այն ուժին, որը մեծ հավանականությամբ կանցնի ԱԺ։

Բայց եկեք տեսնենք, որ ամեն ինչ այդքան էլ միանշանակ չէ։ ՄԻանշանակը մենակ այն է, որ կհաղթի Իմ Քայլը։ Մնացածը կախված է ընտրողներից, այսինքն՝ նաեւ ձեզանից։

Եկեք նայենք։ Անցյալ պարլամենտականներին քվեարկել են 1,575,786 մարդ։ Տեսականորեն քվեարկելու իրավունք ունեցողների թիվը եւս մեկ միլիոնով մեծ է, չնայած այստեղ շատերը պարզապես երկրում չեն։ 2017 ընտրություններին մարդկանց բերում էին ավտոբուսներով…