Skip to main content

Игры вокруг Ирана — с поправкой на форс-мажор

Росбалт, 03/06/2003 

Последние дни отмечены большой шумихой вокруг возможной военной интервенции США в Иран. Всплеск случился еще 27 мая, когда Белый дом и Госдепартамент — каждый в отдельности — обратились к иранской теме, обвинив Тегеран во всех современных смертных грехах: в поддержке международного терроризма, разработках в ядерной области, противодействии мирному процессу на Ближнем Востоке и удручающем положении с правами человека.


По нынешним временам, такие обвинения подобны приговору, поскольку де-факто уже являются для США основанием для насильственной демократизации.
В то же время очевидно, что американцы не собираются прямо-таки в ближайшие дни начинать анти-террористическую операцию в Иране.
Оно и понятно: еще не было серьезной "раскрутки" иранского сценария — система пропаганды, предваряющая войну в Персидском заливе в 1991 году, уже вошла в учебники по пиару. Как заявил Буш в Санкт-Петербурге: "Мы применяли военную силу в Ираке после долгого-долгого периода дипломатии".

Тем не менее, повышенное внимание к Ирану говорит о том, что подготавливается политическая почва для усиления влияния США в регионе.
В связи с чем, похоже, последовал ответный "вброс" информации из России. 29 мая "Независимая газета" сообщила — со ссылкой на некие "дипломатические источники" — о якобы уже полной готовности плана военного удара по Ирану, который разработан в Пентагоне.
Там же говорилось о намеченном задействовании Азербайджана в качестве плацдарма для удара.

Американцы на это ответили немедленным понижением уровня террористической угрозы с "оранжевого" на "желтый", что уже само по себе прозрачно намекает на то, что американский народ может пока расслабиться — в ближайшее время военных операций не ожидается.
Таким образом, можно заключить, что вокруг Ирана идет сложная игра, в которую никто не рассчитывает сыграть скоро, а события последних дней являются лишь прелюдией.
Если даже предположить, что США намереваются силой решить иранский вопрос, то все же понятно, что американцам не приходится надеяться только лишь на свою победоносную армию — в Иране наличествуют факторы, которые сделают подобную прямую военную опреацию намного сложнее иракской.

Это может означать, что если США что-то и планируют по Ирану, то прежде всего — для начала — ослабление иранского режима изнутри.
Многие аналитики сходятся на том, что наиболее реальной основой для ослабления Ирана перед возможной интервенцией действительно является азербайджанский фактор.
Как известно, по Гюлистаноскому договору 1813 года, подписанному между Российской Империей и Персией, азербайджанцы оказались разделены между двумя державами.
На сегодняшний день в самом Азербайджане проживает меньшая часть азербайджанцев — около 8 миллионов. В самом Иране, в так называемом Южном Азербайджане, проживает, по разным оценкам, от 20 до 35 миллионов азербайджанцев.

По некоторым данным, Госдепартамент прилагает усилия для активизации азербайджанского фактора в Иране. Во всяком случае, в ежегодном отчете по правам человека, который издает Госдепартамент, в последние годы основной акцент делается именно на ущемлении прав этой этнической группы.
В самом Азербайджане действует объединение "За единый Азербайджан", которое в свое время основал экс-президент Абульфаз Эльчибей.
Нынешняя власть в Азербайджане тоже постоянно подогревает в стране антииранские настроения, регулярно подбрасывая шпионские скандалы. При этом поощряются разговоры об азербайджанском единстве.

Возможно, в случае с Ираном США действуют по другому сценарию, крайне осторожному и даже — выжидающему. Однако ситуация в Азербайджане в последнее время такова, что могут проявиться форс-мажорные обстоятельства.
Состояние здоровья Гейдара Алиева, по некоторым сведениям, крайне тяжелое. При этом он так и не сделал окончательную ставку на своего сына, Ильхама Алиева, решив все-таки переизбираться на новый срок.

В этих условиях прогнозировать, как пойдет передел власти в Азербайджане, — сложно. Но, похоже, следует ожидать событий, которые могут привести к власти крайних националистов. А они обязательно попытаются возобновить карабахскую войну и начать процессы "по объединению Северного и Южного Азербайджана".

Напомним, поддерживаемый американцами Махмудали Чехраганлы, которого на Западе считают негласным лидером национально-освободительного движения иранских азербайджанцев, отмечал в своих выступлениях, что национальное движение иранских азербайджанцев набирает темпы и к 2004-2005 годам борьба даст конкретные результаты.
При этом Чехраганлы подчеркивал, что для победы движения необходима поодержка со стороны "прогрессивных международных сил".

Таким образом, одним из сценариев — или, по крайней мере, одной из главных сюжетных линий сценария игры США вокруг Ирана, может быть именно ставка на азербайджанский сепаратизм в Иране. Возможно, он должен был быть подогрет до нужной температуры к некоему моменту — но не сейчас. Однако резкое ухудшение здоровья Гейдара Алиева могло подтолкнуть американцев к форсированию событий.

Между тем, если к осени в Азербайджане начнутся общественные флуктуации, то они могут быть чреваты непредвиденными осложнениями в "мягком подбрюшье" России. Это отлично понимают и в Москве, и в Вашингтоне. И иранская тема, как известно, обсуждалась двумя президентами в Санкт-Петербурге.

Весь вопрос в том, как эти обсуждения скажутся на дальнейшем ходе событий во всем регионе, в котором сложнейшим образом переплетены интересы России, США, Ирана, Турции, Израиля, Сирии и Закавказских государств.

Самвел Мартиросян, Ереван
Подробнее:http://www.rosbalt.ru/main/2003/06/03/101432.html

Comments

Popular posts from this blog

Ով կարո՞ղ է ձեզ գաղտնալսել եւ ինչ անել

Գաղտնալսման թեման Հայաստանում շատ
ակտուալ է․ երբ գաղտնալսում են հենց
գլխավոր գաղտնալսողին, պարզ է, որ առնվազն տեսականորեն վտանգը այդքան էլ
տեսական չէ։ Իսկ եթե գործ ունես լրագրողական գործունեության հետ, ապա հասկանալի է,
որ կարող ես լինել ավելի հավանական թիրախ, քան հասարակ քաղաքացին։ Եվ որպես
լրագրող ունես տեղեկատվութունը պաշտպանելու խնդիր։ Չնայած, սա վերաբերում է
բոլորիս։

Ո՞վ կարող է գաղտնալսել


Որ մարմինները, ընդհանրապես, իրավունք ունեն իրականացնել ՀՀ֊ում
օպերատիվ-հետախուզական գործունեությունմ, որի մի մասը հենց կազմում է գաղտնալսումը։

Ըստ Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին ՀՀ օրենքի 8֊րդ հոդվածի․

Օրենքով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում լայն իմաստով
օպերատիվ-հետախուզական գործունեություն իրականացնելու իրավունք ունեն` 1) ոստիկանությունը. 1.1) ռազմական ոստիկանությունը. 2) ազգային անվտանգության մարմինները. 3) հարկային մարմինները. 4) մաքսային մարմինները` մաքսանենգության և այլ հանցագործությունների խափանման ու
բացահայտման նպատակով. 5) քրեակատարողական ծառայությունը` միայն քրեա…

Հաքերները ուղարկում են խայտառակող տեսանյութ հրապարակելու սպառնալիքներ

Այսօր բազմաթիվ մարդիկ ստանում են նամակներ, ուր իրենց սպառնում են հաքերները եւ գումար պահանջում։ (նամակի մոտավոր տեսքը ստորեւ)։ Ի՞նչ են ուզում հաքերները։ Էլեկտրոնային նամակում գրված է, որ իրենք գիտեն ձեր էլեկտրոնային փոստի գաղտնաբառը։ Եվ, հաճախ, իսկապես գրում են գաղտնաբառը, սովորաբար, արդեն հինը, որը մարդ փոխել է, բայց իսկականն է։ Հետո սպառնում են, որ, իմանալով գաղտնաբառը, իրենք կարողացել են ներխուժել համակարգի կամ էլեկտրոնային փոստ, վիրուս տեղադրել սարքում եւ գաղտնի տեսագրել մարդուն։ Ու հիմա սպառնում են ինչ-որ խայտառակող տեսանյութ հրապարակել, եթե մարդ գումար չվճարի։ Ավելին, հաճախ հենց ձեր էլեկտրոնային փոստի հասցեից է գալիս ձեզ նամակը։

Իրականում սա խաբեություն է։ Հունվարի կեսերին ինտերնետում հայտնվեց մի մեծ, միլիարդանոց էլեկտրոնային փոստերի եւ դրանց գաղտնաբառերի արխիվ։Դա տարբեր տեղերից տարբեր ժամանակներին գողացած տվյալներ էին։ Հիմա կիբերհանցագործները այդ արխիվի ցուցակով բոլորին ուղարկում են նման նամակ՝ հույս ունենալով, որ մարդու վրա կազդի այն, որ իսկական գաղտնաբառն է տեսնում, կվախենա …

Ինչու է պետք անպայման գնալ ընտրությունների․ թվերն են խոսում։

ՀԻմա մի քանի կարեւոր բան, թե ինչու պետք է պարտադիր գնալ ընտրությունների։ Եվ կապ չունի, թե ում եք ընտրելու։

Սոցհացրցումները բավականին վատ ազդեցություն ունեն հայաստանյան հասարակության վրա։  Մի մասը պրոֆեսիոնալ չեն։ Մյուսները՝ մի շարք հանգամանքներ հաշվի չեն առնում։ Օրինակ, ռեյթինգային թեկնածուները հեղինակությունը տվյալ հատվածներում, ինչը կարող է բավականին հետաքրքիր փոփոխություններ մտցնի թվերի մեջ։ Իսկ կարեւորը․ շատ մարդկանց հիասթափեցնում են եւ ստիպում մնալ տանը կամ ձայնը տալ ոչ նրան, ում մարդը կցանցկանար։ Քանի որ, բնականաբար, մարդ ուզում է իր ձայնը տված լինի այն ուժին, որը մեծ հավանականությամբ կանցնի ԱԺ։

Բայց եկեք տեսնենք, որ ամեն ինչ այդքան էլ միանշանակ չէ։ ՄԻանշանակը մենակ այն է, որ կհաղթի Իմ Քայլը։ Մնացածը կախված է ընտրողներից, այսինքն՝ նաեւ ձեզանից։

Եկեք նայենք։ Անցյալ պարլամենտականներին քվեարկել են 1,575,786 մարդ։ Տեսականորեն քվեարկելու իրավունք ունեցողների թիվը եւս մեկ միլիոնով մեծ է, չնայած այստեղ շատերը պարզապես երկրում չեն։ 2017 ընտրություններին մարդկանց բերում էին ավտոբուսներով…