Skip to main content

Так говорил Джордж Буш-младший

Росбалт, 15/11/2003


Новый красный день календаря
Джордж Буш властью, предоставленной ему Конституцией и законами США, объявил 9 ноября Всемирным днем свободы. Джордж Буш-младший призвал американцев 'отметить этот день надлежащими церемониями и мероприятиями и подтвердить свою преданность свободе и демократии для всех'. Президент дал в своем обращении к народу руководящие положения относительно духа праздника и соответствующих ему мероприятий.
'Во Всемирный день свободы американцы выражают благодарность за свою свободу и посвящают себя поддержке идеалов демократии. Сегодня мы совместно с другими нациями несем свободу людям во всем мире. Американские и коалиционные силы самоотверженно несут мир, безопасность и свободу Ираку, Афганистану и другим странам. Это миссия для всех, кто верит в демократию, терпимость и свободу'. Непонятно только, кому именно должны выражать американцы благодарность за свою свободу.

Историческая речь
Относительно остальных народов Буш все объяснил чуть ранее. Выступая 6 ноября в Вашингтоне в связи с 20-й годовщиной Национального фонда за демократию, он изложил свое видение демократии и свободы, как на Ближнем Востоке, так и во всем мире. В своей речи Джордж Буш говорил о победном шествии демократии по всей Земле. 'В начале 70-х годов в мире было около 40 демократических стран. В конце XX столетия в мире насчитывалось уже 120 демократических государств — и, уверяю вас, что их число будет расти', — заявил президент США.
Так в чем же причина этого беспрецедентного за последние 2500 лет (датировка Буша-младшего — С.М.) роста числа демократических стран по всему миру? На это вопрос есть очень простой ответ, который Буш-младший дал в несколько футурологической форме: 'Будущим историкам еще предстоит объяснить, почему это произошло. Но мы уже знаем некоторые причины, которые они назовут. Не случайно, что появление многих демократий совпало со временем существования демократии в самой влиятельной стране мира'.
Приведем еще несколько высказываний из этой исторической речи. 'Соединенные Штаты взяли на себя военные и моральные обязательства в Европе и Азии, что позволило защитить свободные нации от агрессии, и создало предпосылки для процветания новых демократий. Обеспечивая безопасность целых государств, мы одновременно оказывали моральную поддержку угнетенным народам'.
Конечно, все еще остаются деспотические режимы. И при этом мало кто понимает, что там происходит. Но не в США, где не только понимают, но и действуют. 'Люди, находившиеся в исправительных лагерях, участвовавшие в запрещенных профсоюзных митингах, тайно посещавшие церкви, знали, что остальной мир плохо понимает, в каком кошмаре они живут. Но они знали и то, что в мире есть, по крайней мере, одна страна, где ценится и защищается свобода. И они молили судьбу о том, чтобы Америка не забыла о них, не забыла о своей миссии: защищать и поддерживать свободу во всем мире'.
Надо ли говорить, что незамедлительно Госдепартамент представил внушительный список случаев, когда США встала на защиту свободы.

Возвращение морали
Политика и философия Джорджа Буша все более становится похожей на линию своего предшественника Вудро Вильсона — первого 'выездного' президента США, который начал вмешиваться во время Первой мировой войны в судьбы мира, выйдя из материковой изоляции и дав начало американской гегемонии.
Буш и его советники пытаются сотворить новую стратегическую линию. После 11 сентября вся американская пропаганда была направлена на выявление и изобличение международного терроризма по всем мировым закоулкам. Внешнеполитический курс Вашингтона нещадно пользовал террористическую угрозу, развивая успешное наступление в Афганистане, Средней Азии, Ираке…
Но с легендой международного терроризма вышло несколько проблем. Во-первых, в Ираке американцы не смогли найти достаточных доказательств его присутствия до свержения Саддама. В то время как после изгнания Хусейна их хоть отбавляй. Во-вторых, брэнд борьбы с международным терроризмом используют и конкуренты, причем без приобретения авторских прав. Например, Россия в Чечне.
Все это вынудило Буша и компанию разработать новую эпопею. Найдена миссия США, которая и так витала в воздухе — самоотверженная борьба за свободу всех. Надо ли говорить, что свобода понимается, как и в случае с Вильсоном, несколько странно и абстрактно. Вильсон в своих знаменитых 14 пунктах по окончании Первой мировой войны провозгласил свободное самоопределение малых народов. Благое намерение, которое до сих пор сотрясает просторы земного шара, приводя к разрастанию сепаратистских движений по всему миру.
В США уже говорят, что происходит возвращение морали в политику, что в Буше соединились два великих начала: мессианство Вудро Вильсона, стремившегося нести остальному миру свет свободы и демократии, и 'реализм' в духе Генри Киссинджера и Ричарда Никсона.
История свободы — это история сопротивления. Так сказал Вильсон.
Прогресс на пути к свободе являет собой мощную тенденцию. Так сказал Буш-младший. И добавил. 'Правда, мы знаем, что свобода может быть утрачена, если ее не защищать. Успех на пути к свободе не есть результат исторической диалектики. По определению, успех на пути к торжеству свободы зависит от выбора и мужества свободных народов, от их готовности к самопожертвованию. В окопах Первой мировой, на двух фронтах в 40-е годы, в трудных боях Корейской и Вьетнамской войн, в рамках миссий по спасению и освобождению людей практически на всех континентах, американцы всегда самым ярким образом демонстрировали нашу готовность к самопожертвованию во имя свободы'.
После этих слов хочется узнать — где находится следующий полигон для самопожертвования по-американски?

Эпилог
Свобода — это и небесное предначертание для человечества, и лучшая надежда на прогресс здесь, на Земле. Так говорил недавно Джордж Буш-младший.
Самвел Мартиросян, ИА 'Росбалт' 
Подробнее:http://www.rosbalt.ru/main/2003/11/15/129582.html

Comments

Popular posts from this blog

Ով կարո՞ղ է ձեզ գաղտնալսել եւ ինչ անել

Գաղտնալսման թեման Հայաստանում շատ
ակտուալ է․ երբ գաղտնալսում են հենց
գլխավոր գաղտնալսողին, պարզ է, որ առնվազն տեսականորեն վտանգը այդքան էլ
տեսական չէ։ Իսկ եթե գործ ունես լրագրողական գործունեության հետ, ապա հասկանալի է,
որ կարող ես լինել ավելի հավանական թիրախ, քան հասարակ քաղաքացին։ Եվ որպես
լրագրող ունես տեղեկատվութունը պաշտպանելու խնդիր։ Չնայած, սա վերաբերում է
բոլորիս։

Ո՞վ կարող է գաղտնալսել


Որ մարմինները, ընդհանրապես, իրավունք ունեն իրականացնել ՀՀ֊ում
օպերատիվ-հետախուզական գործունեությունմ, որի մի մասը հենց կազմում է գաղտնալսումը։

Ըստ Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին ՀՀ օրենքի 8֊րդ հոդվածի․

Օրենքով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում լայն իմաստով
օպերատիվ-հետախուզական գործունեություն իրականացնելու իրավունք ունեն` 1) ոստիկանությունը. 1.1) ռազմական ոստիկանությունը. 2) ազգային անվտանգության մարմինները. 3) հարկային մարմինները. 4) մաքսային մարմինները` մաքսանենգության և այլ հանցագործությունների խափանման ու
բացահայտման նպատակով. 5) քրեակատարողական ծառայությունը` միայն քրեա…

Հաքերները ուղարկում են խայտառակող տեսանյութ հրապարակելու սպառնալիքներ

Այսօր բազմաթիվ մարդիկ ստանում են նամակներ, ուր իրենց սպառնում են հաքերները եւ գումար պահանջում։ (նամակի մոտավոր տեսքը ստորեւ)։ Ի՞նչ են ուզում հաքերները։ Էլեկտրոնային նամակում գրված է, որ իրենք գիտեն ձեր էլեկտրոնային փոստի գաղտնաբառը։ Եվ, հաճախ, իսկապես գրում են գաղտնաբառը, սովորաբար, արդեն հինը, որը մարդ փոխել է, բայց իսկականն է։ Հետո սպառնում են, որ, իմանալով գաղտնաբառը, իրենք կարողացել են ներխուժել համակարգի կամ էլեկտրոնային փոստ, վիրուս տեղադրել սարքում եւ գաղտնի տեսագրել մարդուն։ Ու հիմա սպառնում են ինչ-որ խայտառակող տեսանյութ հրապարակել, եթե մարդ գումար չվճարի։ Ավելին, հաճախ հենց ձեր էլեկտրոնային փոստի հասցեից է գալիս ձեզ նամակը։

Իրականում սա խաբեություն է։ Հունվարի կեսերին ինտերնետում հայտնվեց մի մեծ, միլիարդանոց էլեկտրոնային փոստերի եւ դրանց գաղտնաբառերի արխիվ։Դա տարբեր տեղերից տարբեր ժամանակներին գողացած տվյալներ էին։ Հիմա կիբերհանցագործները այդ արխիվի ցուցակով բոլորին ուղարկում են նման նամակ՝ հույս ունենալով, որ մարդու վրա կազդի այն, որ իսկական գաղտնաբառն է տեսնում, կվախենա …

Ինչու է պետք անպայման գնալ ընտրությունների․ թվերն են խոսում։

ՀԻմա մի քանի կարեւոր բան, թե ինչու պետք է պարտադիր գնալ ընտրությունների։ Եվ կապ չունի, թե ում եք ընտրելու։

Սոցհացրցումները բավականին վատ ազդեցություն ունեն հայաստանյան հասարակության վրա։  Մի մասը պրոֆեսիոնալ չեն։ Մյուսները՝ մի շարք հանգամանքներ հաշվի չեն առնում։ Օրինակ, ռեյթինգային թեկնածուները հեղինակությունը տվյալ հատվածներում, ինչը կարող է բավականին հետաքրքիր փոփոխություններ մտցնի թվերի մեջ։ Իսկ կարեւորը․ շատ մարդկանց հիասթափեցնում են եւ ստիպում մնալ տանը կամ ձայնը տալ ոչ նրան, ում մարդը կցանցկանար։ Քանի որ, բնականաբար, մարդ ուզում է իր ձայնը տված լինի այն ուժին, որը մեծ հավանականությամբ կանցնի ԱԺ։

Բայց եկեք տեսնենք, որ ամեն ինչ այդքան էլ միանշանակ չէ։ ՄԻանշանակը մենակ այն է, որ կհաղթի Իմ Քայլը։ Մնացածը կախված է ընտրողներից, այսինքն՝ նաեւ ձեզանից։

Եկեք նայենք։ Անցյալ պարլամենտականներին քվեարկել են 1,575,786 մարդ։ Տեսականորեն քվեարկելու իրավունք ունեցողների թիվը եւս մեկ միլիոնով մեծ է, չնայած այստեղ շատերը պարզապես երկրում չեն։ 2017 ընտրություններին մարդկանց բերում էին ավտոբուսներով…