Skip to main content

Газовый контекст российско-армянской политики

Росбалт, 15/05/2004

В Ереване 13 мая был подписан договор о реализации газопровода Иран-Армения. Этот проект замысливался чуть ли не со дня основания независимой Армении, однако в силу множества причин до последнего момента значился в числе утопических программ. В первую очередь, проекту мешали возможные санкции США против Армении в случае реализации столь крупномасштабного проекта с Ираном. По некоторым сведениям, препятствием также являлась политика 'Газпрома' в регионе. Однако в конце прошлого года неожиданно российская сторона заявила о своей поддержке проекта, и воз сдвинулся с места.


Оправдательные речи министра
Правда, всё оказалось не так просто. В российских СМИ в конце марта появились слова министра энергетики Армении Армена Мовсисяна о том, что газопровод Иран-Армения в ближайшее время может быть продолжен через Грузию до Украины и далее до стран Евросоюза. По его словам, не исключается вариант прокладки трубопровода из Ирана через Армению и Грузию и далее по дну Черного моря до Украины. 'После реализации проекта 'Голубой поток' строительство протяженных морских газопроводов уже не фантастика', — отметил министр.
Незамедлительно последовала реакция из России — в 'Независимой газете' была опубликована статья с весьма оглушающим заголовком: 'Ереван реализует антироссийский газовый проект'. Руководство Армении было обвинено в том, что пытается дать выход в Европу туркменскому и иранскому газу в обход России, в результате чего российская сторона потеряет миллиарды долларов. Примечательно, что в том же номере была опубликовано пространное интервью с лидером армянской оппозиции Арташесом Гегамяном, в заголовок которой была выведена его уверенность в неизбежности смены власти в Армении.
Как бы то ни было, Армен Мовсисян поспешил выступить с довольно невразумительной оправдательной речью. 'Каких-либо переговоров о продолжении газопровода Иран-Армения на территорию Грузии, затем на Украину и Европу с Арменией и конкретно с нашим министерством никто не вел. Подобная задача перед нами и не стоит. Однако естественно, что у великих держав может возникнуть желание иметь второй газопровод. Об этом может думать Европа или какие-либо другие страны. Во всяком случае, на сегодняшний день такие переговоры не ведутся. Что касается упомянутых публикаций, то я не мог сделать подобных безответственных заявлений, поскольку находился в командировке и лишь сегодня поздно ночью вернулся в Армению. Разговоры о желании построить такую линию, конечно, доносятся, но официальных переговоров с нами не велось. Следовательно, это чей-то вымысел. Армения — честный партнер и старается со всеми поддерживать взаимовыгодные отношения', — успокоил всех министр. После этого последовала череда высказываний официальных лиц о том, что газопровод призван удовлетворить только внутренние потребности Армении. Слишком много оправданий вокруг туманного предположения всегда вызывает сомнения.
Однако в апреле, когда глава МИД Армении Вардан Осканян был в Тегеране, его иранский коллега Камаль Харрази прояснил позицию своей страны, назвав важным проект прокладки газопровода из Ирана через Армению и Украину в Европу.

Торг вокруг диаметра
В Армении активно распространяются слухи том, что Москва давит на Ереван, требуя уменьшения диаметра прокладываемой трубы, для недопущения дальнейшего транзита газа. Эту информацию подтверждают также источники в правительстве.
В русле официальных заявлений и неофициальных слухов стоит рассматривать последние вояжи армянского руководства. С 10 по 12 мая на Украине был премьер-министр Армении Андраник Маркарян. И неожиданное заявление в Киеве. Виктор Янукович после переговоров с армянским коллегой заявляет о том, что Украина будет участвовать в строительстве газопровода Иран-Армения.
Сразу после этого на ковер в Кремль вызывают Роберта Кочаряна. С трехдневным визитом он 13 мая направляется в Москву. В повестке дня — встречи с Владимиром Путиным, Михаилом Фрадковым, руководителем правления 'Газпрома' Алексеем Миллером, президентом группы 'Итера' Игорем Макаровым. В руках Москвы есть серьезный аргумент. Роберт Кочарян оказался перед серьезной угрозой в лице оппозиции, стремящейся, во что бы то ни стало, скинуть его. Россия до этого момента горой стояла за Кочаряна. Но всё может повернуться и в другую сторону. Тем более что активная часть оппозиции также состоит из сплошь пророссийских политиков и в случае смены власти в плане влияния Москвы сейчас мало что изменится.
В то же время определенную нервозность относительно экономических проектов Москвы в Армении проявляет уже и официальный Ереван. В частности, первый заместитель министра торговли и экономического развития Ашот Шахназарян недавно сообщил, что до настоящего времени Россия пока не инвестировала ничего в армянские предприятия, переданные ей в 2003 году в счет погашения госдолга Армении. 'До настоящего времени российской стороной не предпринято ни одного шага по наращиванию мощностей этих предприятий', — заявил Ашот Шахназарян, сообщив, что власти Армении уже обратились в российские инстанции с предложением представить инвестиционные программы по развитию этих производств.
Подобные действия Москвы говорят о том, что пока Россия реализует практически все свои крупные экономические проекты в Армении исключительно в качестве политических, не ставя серьезных целей по экономическому усилению своего союзника. Газопровод Иран-Армения, кажется, также не является исключением (см.: 'Газовое оружие' может быть испытано и на Южном Кавказе'). Примечательно, что США ни одним словом не выступили против реализации газопровода.
Самвел Мартиросян, ИА 'Росбалт'. Ереван
Подробнее:http://www.rosbalt.ru/main/2004/05/15/160978.html

Comments

Popular posts from this blog

Ով կարո՞ղ է ձեզ գաղտնալսել եւ ինչ անել

Գաղտնալսման թեման Հայաստանում շատ
ակտուալ է․ երբ գաղտնալսում են հենց
գլխավոր գաղտնալսողին, պարզ է, որ առնվազն տեսականորեն վտանգը այդքան էլ
տեսական չէ։ Իսկ եթե գործ ունես լրագրողական գործունեության հետ, ապա հասկանալի է,
որ կարող ես լինել ավելի հավանական թիրախ, քան հասարակ քաղաքացին։ Եվ որպես
լրագրող ունես տեղեկատվութունը պաշտպանելու խնդիր։ Չնայած, սա վերաբերում է
բոլորիս։

Ո՞վ կարող է գաղտնալսել


Որ մարմինները, ընդհանրապես, իրավունք ունեն իրականացնել ՀՀ֊ում
օպերատիվ-հետախուզական գործունեությունմ, որի մի մասը հենց կազմում է գաղտնալսումը։

Ըստ Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին ՀՀ օրենքի 8֊րդ հոդվածի․

Օրենքով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում լայն իմաստով
օպերատիվ-հետախուզական գործունեություն իրականացնելու իրավունք ունեն` 1) ոստիկանությունը. 1.1) ռազմական ոստիկանությունը. 2) ազգային անվտանգության մարմինները. 3) հարկային մարմինները. 4) մաքսային մարմինները` մաքսանենգության և այլ հանցագործությունների խափանման ու
բացահայտման նպատակով. 5) քրեակատարողական ծառայությունը` միայն քրեա…

Հաքերները ուղարկում են խայտառակող տեսանյութ հրապարակելու սպառնալիքներ

Այսօր բազմաթիվ մարդիկ ստանում են նամակներ, ուր իրենց սպառնում են հաքերները եւ գումար պահանջում։ (նամակի մոտավոր տեսքը ստորեւ)։ Ի՞նչ են ուզում հաքերները։ Էլեկտրոնային նամակում գրված է, որ իրենք գիտեն ձեր էլեկտրոնային փոստի գաղտնաբառը։ Եվ, հաճախ, իսկապես գրում են գաղտնաբառը, սովորաբար, արդեն հինը, որը մարդ փոխել է, բայց իսկականն է։ Հետո սպառնում են, որ, իմանալով գաղտնաբառը, իրենք կարողացել են ներխուժել համակարգի կամ էլեկտրոնային փոստ, վիրուս տեղադրել սարքում եւ գաղտնի տեսագրել մարդուն։ Ու հիմա սպառնում են ինչ-որ խայտառակող տեսանյութ հրապարակել, եթե մարդ գումար չվճարի։ Ավելին, հաճախ հենց ձեր էլեկտրոնային փոստի հասցեից է գալիս ձեզ նամակը։

Իրականում սա խաբեություն է։ Հունվարի կեսերին ինտերնետում հայտնվեց մի մեծ, միլիարդանոց էլեկտրոնային փոստերի եւ դրանց գաղտնաբառերի արխիվ։Դա տարբեր տեղերից տարբեր ժամանակներին գողացած տվյալներ էին։ Հիմա կիբերհանցագործները այդ արխիվի ցուցակով բոլորին ուղարկում են նման նամակ՝ հույս ունենալով, որ մարդու վրա կազդի այն, որ իսկական գաղտնաբառն է տեսնում, կվախենա …

Ինչու է պետք անպայման գնալ ընտրությունների․ թվերն են խոսում։

ՀԻմա մի քանի կարեւոր բան, թե ինչու պետք է պարտադիր գնալ ընտրությունների։ Եվ կապ չունի, թե ում եք ընտրելու։

Սոցհացրցումները բավականին վատ ազդեցություն ունեն հայաստանյան հասարակության վրա։  Մի մասը պրոֆեսիոնալ չեն։ Մյուսները՝ մի շարք հանգամանքներ հաշվի չեն առնում։ Օրինակ, ռեյթինգային թեկնածուները հեղինակությունը տվյալ հատվածներում, ինչը կարող է բավականին հետաքրքիր փոփոխություններ մտցնի թվերի մեջ։ Իսկ կարեւորը․ շատ մարդկանց հիասթափեցնում են եւ ստիպում մնալ տանը կամ ձայնը տալ ոչ նրան, ում մարդը կցանցկանար։ Քանի որ, բնականաբար, մարդ ուզում է իր ձայնը տված լինի այն ուժին, որը մեծ հավանականությամբ կանցնի ԱԺ։

Բայց եկեք տեսնենք, որ ամեն ինչ այդքան էլ միանշանակ չէ։ ՄԻանշանակը մենակ այն է, որ կհաղթի Իմ Քայլը։ Մնացածը կախված է ընտրողներից, այսինքն՝ նաեւ ձեզանից։

Եկեք նայենք։ Անցյալ պարլամենտականներին քվեարկել են 1,575,786 մարդ։ Տեսականորեն քվեարկելու իրավունք ունեցողների թիվը եւս մեկ միլիոնով մեծ է, չնայած այստեղ շատերը պարզապես երկրում չեն։ 2017 ընտրություններին մարդկանց բերում էին ավտոբուսներով…