Skip to main content

Несколько американских пощечин Турции

Росбалт, 13/05/2003

Последние две недели американцы усиленно показывают Турции, что ей необходимо кардинально пересмотреть свои приоритеты и представить серьезные доказательства не только лояльности, но и полезности для Соединенных Штатов.
На днях посол США в Турции Роберт Пирсон заявил, что если турецкие бизнесмены собираются участвовать в тендере по восстановлению Ирака, то им следует побеспокоиться об установлении тесных контактов с курдскими бизнес-кругами в Северном Ираке.
Подобная ссылка в сторону курдов, которых официальная Анкара в течение последних десятилетий пыталась просто нивелировать как отдельный этнос, применяя при этом как военную мощь, так и такие простые, проверенные веками методы, как упразднение курдских школ, для Турции является, мягко говоря, оскорбительной.
После того, как Турция отказала США в открытии северного фронта во время иракской кампании, на Анкару последовательно посыпались американские прямые — и не очень — намеки о плохом поведении.
Заместитель министра обороны США Вольфовиц в интервью телекомпании CNN заявил, что турецкая сторона своим отказом предоставить территорию для размещения американских военнослужащих в ходе "Шока и Трепета", чуть было не поставила в затруднительное положение американское военное командование. В этой связи справедливо встает вопрос о целесообразности участия Анкары в миротворческих силах по поддержанию порядка на территории Ирака.
По мнению Вольфовица, в настоящее время Турции, Ирану и Сирии нужно как можно теснее сотрудничать с Соединенными Штатами и их союзниками по всем вопросам послевоенного урегулирования в регионе. Как видим, Турция, прежде надежный соратник Соединенных Штатов, оказалась в одном ряду с исламистскими странами, которых США обвиняют во всех смертных грехах.
Дальше — больше. Ирак, поделенный оккупационными войсками на три части, распределили между США, Великобританией и Польшей, которая имела мизерное, вернее — символическое участие в поддержке антииракской коалиции. При этом Польша, которая была доселе на третьих, но все же почетных ролях, заявила о невозможности участия Турции в силах стабилизации в Ираке. А Масуд Барзани, лидер Курдской демократической партии, великодушно разрешил Турции открыть консульства в Мосуле и Эрбиле, не исключив даже присутсвия определенного количества турецких военных в регионе.
Год назад трудно было бы представить курдского лидера, предлагающего Турции присутсвовать в Ираке — тогда Анкара входила не спросясь.
На второй план были вытеснены также туркмены Ирака.
Американцы в Мосуле образовали городской совет, который был призван внести некую организованность во всеобщий хаос. При этом из 19-ти человек, возглавивших совет, 13 составили арабы, 5 — курды, 3 ассирийца и лишь один туркмен. При этом следует отметить, что туркмены составляют более 60% населения города.
Набор демонстративных воспитательных экзекуций логически оформил на госдеповском авиалайнере госсекретарь Колин Пауэл. Облетая с благодарственными визитами страны региона, поддержавшие в трудные для США минуты войну в Ираке, госсекретарь закончил свой круговой вояж в Турции, на американской авиабазе Инджирлик. Здесь он остановился ровно на один час, и, не попрощавшись — чисто по-английски — вылетел в Лондон.
Подобные пощечины вынудили турецкое руководство, в особенности военных, глубоко задуматься.
Военные поспешили демонстративно — даже несколько театрализованно — представить свое неприятие фундаменталистов, в один ряд с которыми их поставил Вольфовиц. Генралитет заявил о своем отказе присутствовать на приеме, посвященном Дню народовластия — дню основания турецкого парламента.
Отказ был мотивирован тем, что на мероприятии собиралась присутсвовать жена спикера парламента Бюлета Аричка, которая является правоверной мусульманокй и выходит в люди только в платке, прикрывающем волосы.
Скандал удалось замять только после того, как спикер заявил о том, что его жена не будет участвовать в празднованиях.
Премьер-министр Реджеб Эрдоган также был раскритикован военными за свою поддержку исламистов.
Последовавшее за этими событиями заседание Совета национальной безопасности Турции продлилось, как отмечается в турецкой прессе, беспрецедентно долго — около восьми часов. После встречи высшего военного и политического руководства страны был крайне лаконично представлен вывод, сделанный на заседании: "Секуляризм, светскость должны педантично защищаться".
Одним словом, Турция плавно скатилась с роли эксклюзивного партнера США в регионе на уровень, который сейчас колеблется в окрестностях нуля, двигаясь слегка то вниз, то вверх. Американцы, фактически, настолько прочно закрепились в передней Азии — серьезные союзники среди арабских стран, планы о создании четырех военных баз в Ираке, — что теперь Турции, которая чересчур долго заигрывала с Европой, придется серьезно пошевелиться, дабы представить Вашингтону новый бизнес-план о возможных политических услугах со стороны Анкары.
Самвел Мартиросян, Ереван
Подробнее:http://www.rosbalt.ru/main/2003/05/13/97806.html

Comments

Popular posts from this blog

Ով կարո՞ղ է ձեզ գաղտնալսել եւ ինչ անել

Գաղտնալսման թեման Հայաստանում շատ
ակտուալ է․ երբ գաղտնալսում են հենց
գլխավոր գաղտնալսողին, պարզ է, որ առնվազն տեսականորեն վտանգը այդքան էլ
տեսական չէ։ Իսկ եթե գործ ունես լրագրողական գործունեության հետ, ապա հասկանալի է,
որ կարող ես լինել ավելի հավանական թիրախ, քան հասարակ քաղաքացին։ Եվ որպես
լրագրող ունես տեղեկատվութունը պաշտպանելու խնդիր։ Չնայած, սա վերաբերում է
բոլորիս։

Ո՞վ կարող է գաղտնալսել


Որ մարմինները, ընդհանրապես, իրավունք ունեն իրականացնել ՀՀ֊ում
օպերատիվ-հետախուզական գործունեությունմ, որի մի մասը հենց կազմում է գաղտնալսումը։

Ըստ Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին ՀՀ օրենքի 8֊րդ հոդվածի․

Օրենքով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում լայն իմաստով
օպերատիվ-հետախուզական գործունեություն իրականացնելու իրավունք ունեն` 1) ոստիկանությունը. 1.1) ռազմական ոստիկանությունը. 2) ազգային անվտանգության մարմինները. 3) հարկային մարմինները. 4) մաքսային մարմինները` մաքսանենգության և այլ հանցագործությունների խափանման ու
բացահայտման նպատակով. 5) քրեակատարողական ծառայությունը` միայն քրեա…

Հաքերները ուղարկում են խայտառակող տեսանյութ հրապարակելու սպառնալիքներ

Այսօր բազմաթիվ մարդիկ ստանում են նամակներ, ուր իրենց սպառնում են հաքերները եւ գումար պահանջում։ (նամակի մոտավոր տեսքը ստորեւ)։ Ի՞նչ են ուզում հաքերները։ Էլեկտրոնային նամակում գրված է, որ իրենք գիտեն ձեր էլեկտրոնային փոստի գաղտնաբառը։ Եվ, հաճախ, իսկապես գրում են գաղտնաբառը, սովորաբար, արդեն հինը, որը մարդ փոխել է, բայց իսկականն է։ Հետո սպառնում են, որ, իմանալով գաղտնաբառը, իրենք կարողացել են ներխուժել համակարգի կամ էլեկտրոնային փոստ, վիրուս տեղադրել սարքում եւ գաղտնի տեսագրել մարդուն։ Ու հիմա սպառնում են ինչ-որ խայտառակող տեսանյութ հրապարակել, եթե մարդ գումար չվճարի։ Ավելին, հաճախ հենց ձեր էլեկտրոնային փոստի հասցեից է գալիս ձեզ նամակը։

Իրականում սա խաբեություն է։ Հունվարի կեսերին ինտերնետում հայտնվեց մի մեծ, միլիարդանոց էլեկտրոնային փոստերի եւ դրանց գաղտնաբառերի արխիվ։Դա տարբեր տեղերից տարբեր ժամանակներին գողացած տվյալներ էին։ Հիմա կիբերհանցագործները այդ արխիվի ցուցակով բոլորին ուղարկում են նման նամակ՝ հույս ունենալով, որ մարդու վրա կազդի այն, որ իսկական գաղտնաբառն է տեսնում, կվախենա …

Ինչու է պետք անպայման գնալ ընտրությունների․ թվերն են խոսում։

ՀԻմա մի քանի կարեւոր բան, թե ինչու պետք է պարտադիր գնալ ընտրությունների։ Եվ կապ չունի, թե ում եք ընտրելու։

Սոցհացրցումները բավականին վատ ազդեցություն ունեն հայաստանյան հասարակության վրա։  Մի մասը պրոֆեսիոնալ չեն։ Մյուսները՝ մի շարք հանգամանքներ հաշվի չեն առնում։ Օրինակ, ռեյթինգային թեկնածուները հեղինակությունը տվյալ հատվածներում, ինչը կարող է բավականին հետաքրքիր փոփոխություններ մտցնի թվերի մեջ։ Իսկ կարեւորը․ շատ մարդկանց հիասթափեցնում են եւ ստիպում մնալ տանը կամ ձայնը տալ ոչ նրան, ում մարդը կցանցկանար։ Քանի որ, բնականաբար, մարդ ուզում է իր ձայնը տված լինի այն ուժին, որը մեծ հավանականությամբ կանցնի ԱԺ։

Բայց եկեք տեսնենք, որ ամեն ինչ այդքան էլ միանշանակ չէ։ ՄԻանշանակը մենակ այն է, որ կհաղթի Իմ Քայլը։ Մնացածը կախված է ընտրողներից, այսինքն՝ նաեւ ձեզանից։

Եկեք նայենք։ Անցյալ պարլամենտականներին քվեարկել են 1,575,786 մարդ։ Տեսականորեն քվեարկելու իրավունք ունեցողների թիվը եւս մեկ միլիոնով մեծ է, չնայած այստեղ շատերը պարզապես երկրում չեն։ 2017 ընտրություններին մարդկանց բերում էին ավտոբուսներով…